توشه مبارک

ماه مبارک رمضان با همه خوبیهایش از ما خداحافظی می کند. ماهی که گرامیترین ماهها نزد خداوند است و آمد تا توشه ای برای دنیا و آخرت از آن برگیریم.

اینک که این ماه تمام می شودبا خود می اندیشم که چه توشه ای از آن گرفته ام:ایمان. فلاح. صبر و استقامت. جهاد فی سبیل الله یا آنکه هنوز دست خالی ام!

شاید جواب آخر نزدیکتر به واقعیت باشد. ولی چگونه می توانم جبران ما فات کنم به آنچه از دست داده ام رشته امیدی وصل نمایم؟

بارها با خود اندیشیده ام اما در اندیشه ام چاره ای بهتر از یاری مظلومان و محرومان نیافته ام! دستگیری از افتادگان و پشتیبانی از مستضعفان تنها راه نجات واماندگانی چون من است.

پس ای خدای متعال از تو میخواهم بحق محمد و آل طاهرینش (ع) مرا نسبت به احوال محرومان و ضعفا غافل مگردان! باشد که بدینوسیله این بنده کوچک به دست هادی امت از غفلت در آید و رنگ و بوی تو گیرد.